به بهرام اردبیلی با تمام دریا های غریب ناشناخته اش
شعرهایی از سید حمید شریف نیا

به بهرام اردبیلی با تمام دریا های  غریب ناشناخته اش

 

1-

به گردن انجیر و ابر

             دست می کشم

                      و شیهه ی سر نیزه ها را

به تابوتی از مفرغ و جلبک

                 دهلیز به دهلیز

         می رانم

تا تابستان

این حرارت چسبنده

              سینه عریان کند .

 

2-

             تنها باز مانده ابر

تابوت آسمان را

            در حاشیه ابر

به بازی گرفت و

                                 رفت

و صنوبر وحشی

           با انگشت اشاره اش

                    چشم رنگین کان را

در صبحی سرد

                   از کاسه در آورد و

                   به بادیه انداخت .

3-

     با قلب طلایی

           و یال بارانی ش

در پیچ جاده

صبحی دیگر آفرید.  

 

                                                                    سید حمید شریف نیا

                                                                           1387/07/20
 


بیان دیدگاه ها

نام و نام خانوادگی : *
ایمیل :
URL :
دیدگاه شما : *
 
کد امنیتی :