این ترانه، بیانیه‌ای شاعرانه دربارهٔ جهان معاصر است که در ظاهر زبانی ساده و محاوره‌ای دارد اما در عمق خود جهان پیچیده‌ای از فلسفه، تکنولوژی، روان‌پریشی و طنزی سیاه را حمل می‌کند که ...

مرگ بر من انتظار می کشد-
آه، چه کسی مرا پیش از او خواهد بوسید؟
نیست از عشق لبی آکنده
که سرخی را بِتْواند از قلب تاریکی بر افروزد ...

کدام دیوار از کدام خیابان
خونت را به‌گردن گرفت 
که از هر چینِ لباست 
لاله‌ای واژگون رویید
کجای این شهر در کدام میدان ...

هر کوچه‌ی آن شرحِ غمی طولانی‌ست
در خانه به خانه‌اش جنون زندانی‌ست
بی‌چتر به شهرِ شعرِ من پا نگذار
این‌جا شب و روز آسمان بارانی است ...

این اثر بهترین اثر تورگنیف است چرا که جاودانه ترین اثر اوست.این جاودانگی علل و عوامل متعدد و گوناگونی دارد اما مهم ترین آن موضوع خود اثر است.موضوعی که همیشگی و جاودانی است چه ...

موهات را هی شانه می‌کردم 
که شانه‌ی موهای من باشی 
هی دست می‌بردم به آغوشت 
شاید برایم پیرهن باشی ...

روزی روزگاری زیر سایه رحمت خدا، مرد مارگیری زندگی می‌کرد که با شکار و فروش مار روزگار می‌گذراند ...

خواب نگذاشت شعری بنویسم
که از دست‌هات آمده‌
بر شانه‌هایم نشسته بود
با سنگینی این اندوه ...

چگونه از تو نگویم به وقت دل‌ کندن 
که در جراحت قلبم نشان دستت بود
زنی که فلسفه‌اش را جنون به‌‌هم می‌‌زد
سبکسرانه و سرخوش سیاه‌مستت بود ...

درِ تاکسی را محکم می‌بندد و می‌رود
از بنی‌آدم است
و پایش بیفتد با آمپلی‌فایر
می‌رود تا آسمانِ هفتم ...

گم شدم در میان این ظلمات، یک نفر ماه را نشان بدهد
هر کجا می‌رویم بن‌بست است، بلدی راه را نشان بدهد
زابلستان مکر و دستان است، شب پر است از صدای گرگ و شغال
رخش و رستم به راه افتادند، یک نفر چاه را نشان بدهد
...

و فکرِ باد به افتادنِ کلاه رسید
خبر شبانه وزید و به گوشِ ماه رسید
و ماه داس شد و باد را دِرو نشده
بغل گرفت و فرود آمد و به راه رسید ...

در کتابِ (( آذرخشی از جنبش‌های ناگهان)) که به تدوین و گردآوری (( سید حمید شریف‌نیا و ابراهیم رئیسی)) در سال ۱۳۹۳ چاپ‌پخش شده است، با کاری پژوهشی و تحقیقی دقیقی روبرو هستیم. مخاطبان و پژوهش‌گران شعر معاصر، می‌توانند در جهت شناخت دقیق از جریان‌های غیر رسمی شعر به این کتاب رجوع کنند ...

در آخر، تنها می‌مانم
با روایتی متلاشی
بروم دورتر،
حرف نزنم، گوش کنم به هیاهوی آسمان ...

از محمدرضا به معشوقش:
از سرم کاش دست برداری!
دودِ سیگارِ من! رفیق‌ترین!
سود داری ولی ضرر داری! ...

این هم حکایت شورش کلماتی دیگر است
و من که پشت جمعه‌ها را خالی نمی‌کنم
صریحم (خواهش می‌کنم)
و محال است کوتاه بیایم
در این شعر که تعریف برخاستن است ...

ریخته‌ن «شبِ ‌هفتـ»ـو توی بطری
وا می‌‌کنن: شب می‌شه فوّاره...
لیوانا می‌شن خالی و پُر هی
از بطریایی که توی باره ...

اوج ندارد این شعر
و با تو فرود می‌آید روی پرتگاه کلمات
درست در لحظه‌ی انهدام
پیش از آن‌که از ملتقای آسمانی خیس
باز آمده باشد ...

نزدیک به او ایستادم که اصلن تصادفی نبود. بدم نمی‌آمد دستش را بگیرم. تمام حواسش را ظاهرن به حرفهای پرستار خوش بر و رو داده بود. با اکراه و بی‌محلی به من ...

یک
دو
اِلی اِنتها
تیرهای برق
تیرهای فکر ...

ای کاوه
ای هر هزار سال یکی دو بار
ای نیم‌زنده‌ی بیمارِ انتظار
تکرارِ فردا خدا هم بزرگ می‌شود ...

از وقتی ردّپات
از کوچه کم شده
تیر چراغ هم
رو کوچه خم شده ...

شعر حاضر همانند موجودی که پوست خود را هر چند صفحه یک بار می کند ، از لایه های تودرتوی معنا عبور می کند ، بی آنکه به خواننده اجازه دهد در ساحل معنای واحدی لنگر بیاندازد . این شعر نه در پی روایت است ...

نگاه کـن بـه خیـابـان ببین هراسان نیست؟
ببین حواس تفنگـی به قلب میدان نیست؟
بـه بـیـلـبـرد ســـر چــار راه خــیـــره نشــو
اگـرچـه رد شدن ازایـن فریب آسان نیست ...

نوشتمت،
آسمانِ نیلگون،
دیدمت آبی
روان میانِ توفان،
خشک‌تن ...

در معرکه بین عاطل و عاطل‌تر
مُردند به دست قاتل و قاتل‌تر
حق صورت شیطانی و پنهانی داشت
در جنگ میان باطل و باطل‌تر ...

ویلفرد ادوارد سلتر اوون (۱۸ مارس ۱۸۹۳ - ۴ نوامبر ۱۹۱۸) شاعر و سرباز انگلیسی بود. او یکی از شاعران برجسته جنگ جهانی اول بود. شعر های جنگ او بسیار تحت تأثیر دیگر شاعر مطرح جنگ زیگفرید ساسون بود و در تضاد با برداشت عمومی از این مسئله در آن زمان و ...