وسوسه شده‌ام. سر دو راهی بدی گیر کرده‌ام. از یک طرف احساسم به مازیار و از طرف دیگر وسوسه زندگی در شهر فرشتگان. جایی که می توانی رها و آزاد زندگی کنی. اگر شهرت پیدا کنی شهرتت جهانی می شود و ...

و چه کسی می داند آنسوی جهانش چیست ؟ چه بود و در چه شمایلی خورشیدش را برآن می سوزاند؟ وقتی که این سوی روشنش وصلت در منحنی سوم ، نمک و حرکت ورید و پرویزاسلامپور است ...

عصر به‌خیر
چشم‌بادامی کافی‌نت‌های بی در و پیکر
که از خیابان‌های شلوغ
سر آورده‌ای ...

ابرِ دُچاری به رویِ ماه،خزیده است
لحظه‌ی نورانیِ گناه، رسیده است
شب، لبِ پاشویه با تجسُّمِ دریا
حسرتِ خود را به حوضِ آه،دمیده است ...

داستان‌های مجموعه‌ی «سرم را چسباندم روی تن‌شان» ماجرای هندسه‌ای است که قرینه نمی‌شود. داستان تقابل آدم‌ها با خودشان است. ماجرای روح سردرگمی که دست و پا می‌زند تا شاید به ساحل هوشیاری برسد اما مسیری اریب را در پیش می‌گیرد. می‌خواهد به بقیه بپیوندد اما تنهایی را می‌یابد ...

نوزاد لبخند می‌زند؛
مرگ بر چهره‌اش راه می‌گیرد.
نوزاد گریه می‌کند؛
مرگ بر چهره‌اش راه می‌گیرد ...

روزی روزگاری فرشته پیری بود به نام لیام. او پیر شده بود و یک عصا از چوب درخت گردو داشت و آن را لای پرهایش پنهان می کرد تا وقتی از آسمان بر زمین فرود می آید قوزک پایش آسیب نبیند ...

ادبیات غنایی، بنا به تعریف شامل توصیف شاعرانة احساسات و عواطف شخصی است که در یونان باستان به همراهی ساز بربط خوانده میشد. در این سبک ادبی، شاعران بر حسب ظرفیت های موجود در شعر غنایی و شاخصه های اصیل آن، خالق ایده ها؛ تخیلات و احساسات ...

زن‌ها
در فاحشه‌خانه‌ها
می‌خندیدند
اما صدایشان
از شیشه‌های پر نور
عبور نمی‌کرد ...

حرف بزنی
صدات را بگیرم
بگذارم کنار چشم‌های جوان
صدات را رنگ کنم
با صدات بدوم
بدوم
...

این کتاب پنجمین مجموعه شعر فریاد شیری است که به فاصله 9 سال پس از چاپ آخرین مجموعه شعرش( و تن فروشی نیست) اخیرا در نشر داستان منتشر شده است. این کتاب حاوی یک شعر بلند با نام فرعی «عاشقانه‌ای برای پایان قرن» است ...

آنها که شعر امروز و دیروز ایران را به جِد دنبال می کنند، نام برادران مؤمنی برایشان آشناست. تنها چهار برادری که در تاریخ هزار و دویست ساله ی شعر فارسی، به طوری کاملا حرفه ای و جدی، افزون از چهار دهه است در شعر مدرن ایران شاعری می کنند. در نحله ی «شعر حجم» که پیش گام و بانی آن یداله رؤیایی است و شاعران صاحب سبکی چون ...

خسته ام از در قفس بودن ولی پر داشتن
آسمانی این چنین دلتنگ بر سر داشتن
سالها در گوشه ای تنها رهایم کرده اند
خانه ای متروک و سردم خسته از در داشتن ...

هُرم خشکی دارد هوا، چه داغی غلیظی بر این نیمکت‌های خاکستری نشسته است، ریل‌ها، آن‌سوتر، دور از هم و غریبانه می‌روند، تا کجا؟ نمی‌دانم. آن دورهای دور که پیدا نیست انگار به هم می‌رسند. اما نه، نمی‌رسند. من هم که بگویم می‌رسند، یقین می‌گوید: نه ...

حتا خیال و رؤیا هم
برای آن‌که پنهانی دیده شود
در انتظارِ شب می‌مانَد
و تو ای معشوقِ پنهانیِ من ...

دریا دریا
جوهر شد
تا تو را بنویسم
کهکشان کهکشان
از راه شیری گذشتا گذشتم ...

امروزه قالب‌های گذشته کاربرد چندانی ندارند. شاید برخی بتوانند ژانرها و قالب‌هایی از گذشته را با سازوکارهای ویژه‌ی خود زنده کنند. در آن میان رباعی ظرفیت بهتری در این کار دارد که خود شاید ...

به اندوهی افتان و خیزان آمدم
به گورستانی شدم
همه گورها بی تن
همه تن ها بی من ...

زنم مي‌گويد: اگه درنياد چي كار مي‌كني؟
«درش مي‌آرم. بالاخره بايد دربياد كه. زورمو مي‌زنم.»
بوي تينر خفه‌مان مي‌كند. پنجره‌ها را باز گذاشته‌ايم اما بوي تند و غليظ به جاي آن كه بيرون برود ...

صدای جهنم را
که روی زمین پخش می‌کنند
سناریویِ تازه‌ای از وحشت
بازسازی می‌شود ...

تاریکی، متبرک بود
با دیوارهای سایه وُ شمایلی از خیال
که در آخرین وردهای روز زانو می‌زد.
اتاق تبرک بود، تاریکی
که ذهن معترف را سبک می‌کرد ...

همان‌طور که یک عشق تمام می‌شود
این عشق هم تمام شد
مانند یک بیماریِ طولانی
همانندِ ترانه‌یی که بی‌وقفه به آن گوش می‌سپارم ...

مثلن غروب غمگینی از پشت پنجره
و مناره‌ای که تکرار مناره است
که یادتان نرود و نترسید ...

مراهم شکستند، در درون‌ام شکستند
آب از پنجره‌های تاریک جاری می‌شد
زنگِ ساعت در یک فضای پر از رعدوبرق به صدا درآمد
مرا هم شکستند، شاید تنها بودند ...

باغ‌های معلق بابل
اهرام ثلاثه‌ی مصر
آبشارهای نیاگارا و آنجل
پیوندهای کیمیاییِ آلی و لاابالی ...

لِنا آندرشون نویسندۀ نامدار سوئدی و خالق داستان «تصرف عدوانی» در رمان «فعل بی وفایی» با درایت و هوشمندی به شرح دقیق تجربۀ عاشقانۀ یک زن در مقام ضلع سوم یک رابطه می پردازد و توصیفی دقیق، بی‌رحمانه و دردناک از درگیری‌ها و پیچیدگی‌های این رابطه ارائه می‌کند ...

موسیقی ملایمی توی کافه پخش می‌شد. دوربین را جلوی رویم گرفتم و عکس‌ها را یک بار دیگر مرور کردم. سرم را از بین دست‌هایم درآوردم و نگاهی به کافه انداختم. فقط خودم بودم که پشت یکی از میزهای داخلی نشسته بودم. یک دختر و پسر هم داشتند ...