در قرن‌های گذشته میان نوشتار و گفتار مرز بسیار مشخص و خط‌کشی‌شده‌ای بود. تمام متن‌های مکتوب را با چارچوب‌های محکمی می‌نوشتند. آنچه در گفتار به‌کار می‌رفت، نمی‌توانست به نوشتار وارد شود؛ مگر اینکه جامۀ زبان رسمی بپوشد و راست‌قامت بایستد.
...

بوریس ویان شاعر، ترانه سرا، نویسنده، خواننده و آهنگساز فرانسوی ابتدای قرن بیست دوست ژان پل سارتر و هوادار فلسفه ی اصالت وجود او با نام مستعار رمان معروف خواهم رفت تا بر قبرهایتان تف کنم را منشر کرد، این رمان انتقاد تندی به نژاد پرستی داشت و باعث شد نام نویسنده آن بر زبان ها بیافتد و حتی تحت تعقیب قرار بگیرد ...

از قامت واژه ، طرح فردا انداخت
پیراهن کهنه را به دریا انداخت
هر پنجره ای گوش به افسانه سپرد
هر کوه مرا به یاد نیما انداخت ...

در ابتدای داستان برلیوز سردبیر و بزدومنی شاعر در مورد مسیح صحبت می کنند. آنها اعتقاد دارند که مسیح وجود خارجی نداشته است. اما در این میان ابلیس ظاهر می شود و به حمایت از مسیح می پردازد. اگر بپذیریم که ابلیس نماد استالین است، و با توجه به اینکه کمونیست ها مخالف دین بودند، حمایت ابلیس به عنوان نماد ضد خدا بودن از مسیح که نمادی الهی است ...

جوزف رادیر کیپلینگ ۳۰ دسامبر ۱۸۵۶ در شهر بمبئی در هند چشم به جهان گشود. او نویسنده، داستان‌نویس، رمان‌نویس، خبرنگار بریتانیایی و همچنین برنده‌ی جایزه‌ی ادبی نوبل در سال ۱۹۰۷ بود. از سال ۱۸۸۲ تا ۱۸۸۹ به روزنامه‌نگاری در لاهور پرداخت. در آنجا سرودن شعر را آغاز و کم‌کم به داستان نویسی گرایش پیدا کرد. ...

دنیل اسمیت (متولد 7 اکتبر 1977) خبرنگار و نویسنده ای آمریکایی است. اولین کتاب او با عنوان موسی، دیوانگان و پیامبران: شنیدن اصوات و مرزهای سلامت روانی در سال 2007 به چاپ رسید که به تاریخچه و علم شنیدن اصوات می پردازد. او برای مجله ی نیویورک تایمز، آتلانتیک، n+1، مجله ی هارپر، نیویورک و بسیاری دیگر مقالاتی نوشته است ...

بوریس فینکلشتین متولد سال 1946 شهر اُدیسا، دکتر علوم اقتصادی، عضو انجمن علمی شوچنکو در اوکرایین، عضو انجمن خبرنگاران اوکرایین است. سال 2014-2013 عضو هیئت ویراستاران مجله "کریمه" بود که این مجله به زبان اوکرایینی، روسی و تاتار کریمی منتشر شد. تا حالا 13 تا مجموعه داستان های کوتاه و یک رمان "دکامرون نو" نوشته ...

آن ور خيابان، صداي اذان از بلندگوي تكيه‌ي جلو پايگاه مقاومت به گوش مي‌رسيد.
اين طرف ، چند خانواده، ساكت و بي صدا ، روي سكوي سيماني لب آب ، كناروسائل و لباس شناگرها نشسته بودند . چند نفرهم،چند پله پائين تر... در تاريكي ديده نمي‌شدند
...

از چرا گاو برگشت
به آبادی
مگر فرخنده نگشت
شهر با مردانه‌هاش
راهی شد به جنگل
گرگ و میش پیش آمد
هر جهت نگاه می‌کنی
طبیعتی دارد ...

دست راستم را می گیرم به دستگیره ی در و دست چپم را آرام از دستش می‌کشم بیرون. حالا فقط جای گود شده ای از من روی صندلی ماشینش مانده. و از اینجا، از دوستت دارمی که قبل از پیاده شدنم گفت تا شب، تا کنار او روی مبل نشستنش یا ...

حالا پدر همه جا بود، روی دیوار هال عکس بزرگ او بود ایستاده کنار سردار، دست روی شانه¬ی هم، توی بیابانی که نمی¬دانستم کجاست؛ آن¬جا دست تکان می¬داد، ...

قایق آماده‌ی پرتاب است
خطوط را
دایره کوچک واژگان
آن جمله‌های مواج
پیچ در پیچ
همه را
سوار خواهم کرد
و نام کوچک تو بر عرشه
سکان تاریک را خواهد چرخاند ...

دلِ من در تن‌ام جا نمی‌شود و
تنِ من در خانه‌ام.
اتاقِ من در خانه‌ام نمی‌گنجد و
خانه‌ی من در دنیا.
دنیای من در کائنات جا نمی‌‎شود و
متلاشی خواهم شد
...

می خواهم خورشید را ، در جزیره ای مخفی ، قربان کنم،
با تیغ ِ نقره ، که ناف را هم حتّی نمی برد
دو نقطه از نور،
که افتاده لای ِ دفتر ِ اخبار، گیج و ُ سرگردان ...

یک روز را اگر می‌بخشیدیم
هر یک از ما
به ابراهیم
روزهایی که برای خودش می‌خواست
سرشار می‌شد
می‌گفت برای واژه‌ها
سر پناهی، چیزی می‌سازم ...

کفش‌های پسران‌ام
شبیهِ جوجه‌‌مرغ‌هاست
همیشه یک وجب از کفش‌های من عقب‌تر می‌ایستند
آن‌ها آرزو دارند مثل کفش‌های من بزرگ شوند... ...

نویسنده:روناک سیفی
صفحه سیاه
می‌بینی؟ سر سوزنی جا نمانده برای نوشتن روی این صفحه سیاه. روی تخته سفیدی که وقتی کشاندیش توی اتاقم جیغ زدم و گفتم این را چطوری پر کنم؟ ماژیکی دستم دادی و گفتی: فقط تاریخ روزهای خوب را بنویس.
...

فصل سوم از کتاب «مجمع ‌الروایات فی احکام‌ القضات» اثر «ابو رضوان‌ محمود بن محمد بن قاسم تالشی» را می‌خواندم. نسخه‌ای قدیمی بود و من هرازگاهی از ذره‌بین استفاده می‌کردم. ناگزیر بودم کلمات کمرنگ و مخدوش را نادیده بگیرم. دوست داشتم هرچه سریعتر حکم قاضی را بدانم. حدس می‌زدم حکم قطعی و نهایی، قصاص باشد. ...

روزی‌که قهرمانِ اسیری را
جلاد سؤال‌پیچ می‌کرد
گفت که در دستان شما نمی‌میرم
هستی، تا زمان طولانی زنده‌ام خواهد داشت
گفتند: چشمان‌ات را کور می‌کنیم
دیگر نمی‌بینی
...

انجیرها
کال
طعم ستارگان خاموش را می‌دهند
طعم میلیون‌ها سال نوریِ مانده در دهان
خاک
غبارها
و دودهایی که شهر را
تصرف کرده‌اند.

با موهای آتش گرفته‌ام در بادها می‌دوم
چون شاعران دیگر زمین
زیر لایه‌هایی از سنگ و صدا
 نفس می‌کشم ...

مصادف بود با لیل‌ الرمادی
مدام پوستم را به تأخیر انداختم
از خریده‌ القصر
خودم را به خودم می‌کوفتم
تا جریده‌ العصر
همه‌ی تکه
پاره‌ها را که نمی‌ریزم بیرون شما ببینید ...

آسمان را بو کشید
ماه را بو کشید
گرگ خاکستری رفت تا تنها بماند ...

کتاب شادی من کتابی ست از سعید اسکندری شاعر جنوبی که به تازگی از در اهواز و از سوی نشر خوزان در 116 برگه به چاپ رسیده است.
تا انجا که می دانم این چهارمین کتاب شعر اوست . از او پیش از این کتاب های " دستم ستاره دریایی ست " ،" تا زانو در زمانه فرو رفتم " و " صفحاتی از تو در کتابخانه من نفس می کشد".
...

سانِت ( Sonnet) یا غزل‌واره سبکی از شعرسُرایی در ادبیّات بعضی زبان‌های اروپایی، از جمله انگلیسی، فرانسوی، و ایتالیایی است. سونت قطعه شعری‌ است که معمولاً دارای ۱۴ مصراع است و در پنج بحر سروده می‌شود. در مقایسه با ادبیات فارسی، سونت ساختاری بسیار شبیه به غزل دارد و در زمره‌ی ادبیات غنایی می‌گنجد. در سرودن سونت‌ها، معمولاً احساسات فردی،عشق، ستایش معشوق و اخلاقیات نقش بسیاری دارند. ...

ای روزگار شکست ها، چرا؟
شعر بر کفش فاتحان بوسه می زند؟
ای روزگار کشتار در صبرا و شتیلا ...

میان کتاب هایی که در چند وقت اخیر و به ویژه در این ایام قرنطینه خواندم ، رمان «اشراق درخت گوجه سبز» از شکوفه آذر برایم تجربه تازه ای در امر خواندن ادبیات داستانی ایران بود . زیرا در چند سال و شاید حتی بتوان گفت در دو سه دهه ی گذشته کمتر آثاری از نویسندگان ایرانی خارج از کشور بوده که هم به لحاظ محتوایی و هم به لحاظ تکنیکی و دارای بودن روح یک اثر ادبی ... ...

■ بهت و حیرت

می‌توانم‌ دوست بدارم
آن‌هم چه دوست‌داشتنی!
از من بخواه هر چه می‌خواهی
جان‌ام را، چشم‌هایم را
...