به ستوه از حیرت ایستاده در چشم
دست بریده در آرنج
مچ را به چرخش از شاخه‌ی گل
پشت شیشه کشانده
کشانده شاخه     از آرنج بریده      در خون است؟ ...

همیشه آنها که جوری دیگر می‌بینند، می‌مانند. نخست می‌خورند، طرد می‌شوند ولی گردی از غبار تاریخ که روی نگاهشان می‌نشیند، دیگر می‌مانند. آنها که می‌زدند و طرد می‌کردند، می‌روند. منوچهر یکتایی، یکی از آنها بود که «جوری دیگر» دید، «جوری دیگر» سرود یا نوشت. یکتایی نیز از آنها بود که تبری بر نگرش یا نگاه تاریخی به سنت «نقاشی ایرانی» و «نقاش ایرانی» فرود آورد و اساسِ این اصلِ به ظاهر لایتغیر را «جوری دیگر» نشان داد ...

با آثاری از : احمدرضا احمدی ، هرمز علی پور ، قباد آذرآیین ، محمد آشور ، پگاه احمدی ، سامال احمدی ، عابد اسماعیلی ، علیرضا بهنام ، امیر بیگدلی ، ابوالفضل پاشا ، رُزا جمالی ، روجا چمنکار ، بهزاد خواجات ، آیدا دانشمندی ، میثم ریاحی ، بهاره رضایی ، رضا روزبهانی ، آرام روانشاد ، ایرج زبردست ، فرامرز سه دهی ، افشین شاهرودی ، فریاد شیری ...

در ناتنهایی
داشتم بیداری می‌نوشتم تنها
خواب طولانی‌ام را صدا کردند
می‌خواهند همین‌جای اتاق
روی من سنگ
سنگ سفید خوش‌تراش بکشند ...

تو مادرِ خودِ منی
ای آزادی
من
فرزندِ تو، که بیگانه‌گان بزرگ‌اش کرده‌اند!
تو پرچم سفیدی

...

چیزی از من
در تَنده‌ی پدر جاماند
و با یک‌چهارم صورت زاده شدم
چه مالیخولیایی بود
در آن جهانِ یک میلی‌متری
که رُشد کرد در کیسه ...

در اين مقاله به بررسي مفاهيم مربوط به زندگي در اشعار سپهري پرداخته مي‌شود.
سپهري با ديدي عارفانه به جهان و اجزاي كائنات مي‌نگرد و براي همه‌ي اجزاي طبيعت سهمي يكسان قائل است. و به زندگي نگاه مثبتي دارد. شعر سهراب، شعر زندگي است و نگرش او مثبت و مشتاقانه مي‌باشد ...

گزارش روزانه خورشید یک شعر بلند است که در سال ۱۳۹۷ توسط انتشارات دوات معاصر منتشر شد. در این کتاب گاه راوی در جلد خورشید به مانند فردی مشاهده گر دغدغه ها را بازگو می کند و گاه خود در آن حضور دارد. ساختار شعر نامتمرکز ، و متشکل از چند هسته است که از مهم‌ترین آن ها رنج ،پوچ گرایی، مرگ اندیشی و مضامین سیاسی است که موتیف مقید کار اند ...

رمان با نگاهی جامعه شناسانه و فلسفی به مرور زندگی نسل جوان تحصیل کرده و دچار از هم گسیختگی و نابسامانی افکار آنان میپردازد‌. نسلی که در پی هویت واقعی و نقشی در جامعه کنونی است. گروهی که از فاصله خود با پدران و مادرانشان درکی منفی دارند و از سویی رفتارها و افکارشان از سوی آنان نفی میشود. شخصیت اصلی داستان جوانی است که فلسفه خوانده و حالا تحت فشار اطرافیان در پی کار و کسب است. اما آن را راه رهایی از بن بست فکری خود نمی‌داند ...

عیسی بن مریم (علیه السلام) با حواریون، از جایی می گذشتند. مردار سگی کنار راه افتاده بود. با دیدن مردار متعفن، هر کدام از یاران حرفی زد در نکوهش بوی بد و تصویر آزاردهنده-اش. اما از میان آن همه زشتی، عیسی (علیه السلام) فرمودند: «چه دندان های سفیدی.» این شعر اقبال هم متضمّن همین حکایت است ...

و تنم!
دو دست داشت
ده انگشت
تمامِ انگشت‌های من معاصر بودند
معاصرِ بادها و
شیون‌ها
رگ‌ها و تیغ‌ها
چرا فراموش کرده‌ام!: ...

■بیست سال بعد

اگر زنده بمانیم
بیست سال بعد باهم برخورد کنیم
در چهره‌ات نقش لال سال‌ها
و در صورت من شبیه این چیزی خواهد بود.
دو پیر گوژپشت
تکیه داده به درخت
به جوانی سال‌های دور
سَرَک خواهد کشید
...

«تپلی» از زمره ی بهترین داستان های نویسنده ی فرانسوی، گی دوموپاسان به شمار می آید. جغرافیای داستان، فرانسه است در بحبوحه¬ی نبرد با آلمان، سال 1870 میلادی، در شرایطی که قسمت اعظمی از فرانسه، به اشغال نیروهای آلمانی درآمده است. نیروهای فرانسوی عقب کشیده اند؛ بدین دلیل که فرماندهی این لشکرها، افرادی منفعت طلب هستند که ورای حس میهن دوستی، به سبب تمایلات تجاری بدین شان و مقام رسیده اند ...

رسیدن به شناختی جامع و کامل از یک شاعر ، مستلزم مطالعه گسترده و همه جانبه ی آثار اوست. اگر چه پیش تراز نشاطی مجموعه هایی به جد و طنز منتشر شده است ، اما شناخت و بررسی من نه تنها بر اساس شعرهای منتشر شده – چه به شکل کتاب و چه آثار نشر یافته در نشریات مختلف – بلکه سال های دوستی و از آن هنگام که فعالیت های ادبی و شعری خود را آغاز نموده ، کار را بر من در بررسی و تحلیل شعر وی آسان می نماید ...

بارویر سِواک متولد سال 1924 در استان آرارات ارمنستان می باشد. تحصیلات عالی خویش را در رشته ادبیات در دانشگاههای ایروان و مسکو کسب کرده و چند سالی هم در دانشگاه «ماکسیم گورکی» مسکو تدریس نموده است. شعر او سخنی تازه در ادبیات بعد از جنگ جهانی و دهه 1960 - سالهای شکوفایی هنر و ادبیات - بودند ...

در سال 1966 نلی زاکس تنها زن آلمانی زبان بود که موفق به دریافت جایزه نوبل شد او در دریافت این جایزه تنها نبود بلکه در سال 1966 او به همراه ساموئل یوزف به صورت مشترک مفتخر به دریافت این جایزه شد نلی قبل از آنکه شاعر باشد نمایشنامه های رادیویی زیادی را کار کرده است و از قضا جایزه نوبل او بخاطر یک اثر نمایشی بود ...

هارولد بلوم عصیانگری بود که تازیانه به دست ,مجرمان این شهر را تازیانه باران میکرد, ذات نقد همینست,تند,خشن و تلخ ,او در شهر کورها چشمانش را بر فجایع نبست و مجرمان شهر را که همان ادیبان بودند یکی یکی از لب تیغ گذراند, وظیفه اش را که گزیدن برای بیدارماندن اذهان بود را به درستی انجام داد و سپس بارهستی را بست و ...

سو مونک کید نویسنده زن آمریکایی به سال 1948 در آمریکا به دنیا آمد. در سال 1970 در رشته پرستاری از دانشگاه کریستین تگزاس موفق به دریافت مدرک شد. در بیست‌سالگی تحت‏تأثیر آثار تامس مرتون (Thomas Merton) قرار گرفت. در سی‌سالگی در دوره‏های نویسندگی دانشگاه ایموری (Emory) و کالج اندرسن (Anderson) شرکت کرد. آغازین کار وی در نویسندگی، یک مقاله شخصی بود که برای یکی از کلاس‏های نویسندگی‏اش نوشت. ...

وارد اتاق خالی اش که میشوم، دلم میگیرد. انگار سال هاست که اینجا نبوده و من دلتنگی تمام این دوران را با خود حمل میکنم. همین یک هفته پیش بود ...

هوا سرد بود. کنار پنجره روی صندلی چوبی نشست. ...

ملاقات دیگری مرد
این حفره که آویزانم از آن، چشم روح سرگردانی است که از جنازه برخاسته

نگاه، این دلو لغزان بر سر چاه را
چگونه به آسمان، بیندازم
...

فیلِ سفید
نخستین بار
در باغ‌وحشِ «رانگون» دیدم‌اش
میان میله‌های پرنقش‌ونگارِ قفسی آهنین
با چشمان و ناخن‌هایی سیاه
و پوستی همه سفید...
...

شب را به هر زبان که بنویسی
رنگ دیگری است
نیمی از کلمات را پیش از ادراک
به خاطر می‌آورد
لایه‌های زیرین ماه
زیر یک سقف
آوار جمله‌ها را تاب می‌آورد ...

حوالی این شب
که چشم درانده اتاق
تن زده از زحمتِ پیراهن
رها شده باشی
و دود سیگار
به متن تاریکی هاشور شود
...

بکُش به رسم پدرهامان که داغْ قسمت مادرهاست
بکُش به سنت اجدادی که رسمْ قتل برادرهاست
اگر که عاشق من هستی، بکُش؛ که خواهر من هستی
بکُش مرا که اساساً جنگ همیشه بر سر خواهرهاست ...

ژیار به آستر کت دستی کشید و گفت جنس اعلا. گاباردین، از اون پدر ومادردارهاست. سر جیب بغل را بو کشید و گفت: لامصب چه بوی کاپیتان بلکی هم میده. صاحابش پیپ می کشیده، از اون آدم حسابی ها بوده. ...

گیرم که ماه بخواندم
با نانی که در گلو مانده چه کنم
ماما بگو
از بند  باران 
که اشکی نمانده
خنده آمده بود
اشک را در آستین بریزم ...