شعری از ایمان مومنی

نویسنده : ایمان مومنی
تاریخ ارسال : هجدهم اردیبهشت ماه ١٣٩٨


شنا در عمق شن

از خاکی که با باد رفت و
کویر را تنها گذاشت
چند دانه جدا کنم
برای روزهای تنهام.

اما این کویر آن‌قدر پوشیده
که اگر تا هزاره‌ی هزارم هم دربیاورد
هنوز پوشیده
و لخت اگر بشود
دیگر نیست.

کویر اما خود نیست است
خودش لباس خودش.

برای من
همین چند دانه کافی‌ست
در این چندگاهِ مانده
بر این ساعت شنی.


      چاپ صفحه


بیان دیدگاه ها

نام و نام خانوادگی : *
ایمیل :
URL :
دیدگاه شما : *
 
کد امنیتی :