کریستیان لوند برگ ؛ برگردان : احمد سینا

نویسنده : احمد سینا (مومنی)
تاریخ ارسال : دوم مهر ماه ١٣٨٩


شعر معاصر سوئد

 

کريستيان لوند برگ

 

خداياني كه مائيم


 منصور حلاج امروزي تو !

 قدرت سنگي

 رويشي آهسته روي هم

 تا نقطه اي كه كوه تمام مي کند خودش را

 

 قلبي قوي تريني     تريني

 

 

 دستي نيستي كه  تور از تيرگي و نور ببافد

 نه شعله اي كه چهره ي شب بنمايد

 خوابي كه بخوابد  و يا چشمي

                 كه تصوير شهر ي از خود بتابَد

 كه به تازگي ترك اش كرده ام

 

 

 

نه دستي استي كه كاسه ي آبي

 به كُنج ِ حصاري پيش برانَد

 نه منقار كلاغي      نه تكه ي نان

 

 

 نه بازي ي  جذري و مد

 نه شكافي كه وسعت تن  به تنه ي كوه  برانَد

 بزرگتري تو    بزرگتر

 بزرگتر از رؤياي پسرك كوري به كعبه ي باطن

 

 

 

منصور ِ حلاج ِ امروزي تو

  فضاي ماورا ئي كه آئينه را  از پهنا  پُر مي كند

تو تصوير آخرين باقي مانده از دختر و پسر نورسي

 در برق برفي ي  كاغذ

 

 

 

 

جاجاي پرهيبي كه خَم بدارد خودش را

                         و بخوانَد

 به راهي كه تو مي خواني

 جائي كه پا    به آستانه ي تمثال    تا مي كنم

                                         تا تا شوم   تا

 

 

   نه لكه ي  داغ ترين روز و

 نه صدائي كه روشنائي را به محكمه ي تاريكي  بكشانَد

 نه نهالي كه درختي به پا  كند و

                         نه سرابي كه راه را فريب دهد 

 

 بزرگتر تو     بزرگتر

 بزرگتر از بيخوابي ي  چراغ و الفباء خواب و آبي

 خاطره ي سنگي  از پرواز  وآسمان

  مختصات آدمياني

 بزرگتر از برگشتن به خانه 

 

 

 

بزرگتر از بزرگتري

 بزرگتر از فقداني استي

 که هرروزه چنبره  به گِرد ما مي زند 

 بزرگتر از انسان ِ پي ي انساني

 

 

 

هميشه تو همان معنائي

 كه فرصت نوشتنش نيست

 تو سطر آخر شعري كه شرح حالا مي كند

 

 

 و تمام مي شود   تا

 به آغازي دوباره بريزد

 

 مثال   خودي   كه هست 

 منصوري

  حلاج ِ امروزي 

 


      چاپ صفحه


بیان دیدگاه ها

نام و نام خانوادگی : *
ایمیل :
URL :
دیدگاه شما : *
 
کد امنیتی :