شعری از مهدی فرجی

نویسنده : مهدی فرجی
تاریخ ارسال : ششم اردیبهشت ماه ١٣٩۶


هنوز بوسه من مثل قفل بر دهنش
هنوز انگشتم اسم رمز پیرهنش

هنوز خواهش بی آبروی چشمانش
هنوز نحوه ی دستوریِ صدا زدنش

هنوز دامن چین چینِ سُرمه ای پایش
هنوز آبیِ دلخواه من لباس تنش

هنوز گیره ی گلدار، پشت موهایش
هنوز رد شدنش بوی عطر نسترنش

*
نبود
هیچ کدامش نبود و
من بودم
که احمقانه نشستم به پای آمدنش


      چاپ صفحه


بیان دیدگاه ها

نام و نام خانوادگی : *
ایمیل :
URL :
دیدگاه شما : *
 
کد امنیتی :
 



ارسال شده توسط : فرهاد زارع کوهی
آدرس اینترنتی : http://

درود.
غزل خوبی بود و من لذت بردم
املای کلمات «سرمه ای» و «هیچ کدامش»، در تایپ اشتباه شده.
در بیت اخر یا باید بگیم : هیچکدوم نبود و من بودم که «نشسته بودم» یا بگیم: هیچکدوم نیست و منم که «نشسته ام» ...
پاینده باشید.