بر لبان تازیانه 
تنفس از اسطوره 
آشفته است
اضطراب از هرچه می‌گریزد ...

از رفتن من می‌گذرد سرباز
بر رهگذر سنگ‌های اصل بدرخش
در حفظ ظاهر خفته‌اید
پایِ تخت قرمز است ...

باز هم دارد توهم می زند
آن که شب را پای چشمم کاشته است
آن که از پروانه های باورم
پرکشیدن با تو را برداشته است ...

به دشواری پیدا کردن
رنگ‌های قدیمی،
انقلاب زبان‌های محلی و
باز آفرینی وفادارانه‌ی نسخه‌ای خطی است
گفتار درمانی
شکنجه
حرف بزن ...