: رفیق! گوش کن! این... این صدای خرخره نیست؟
نفیرِ چاقو در سایه‌های کرکره نیست؟
تو فکر می‌کنی آوازهای باران است؟
و روی شیشه شتک‌های خون حنجره نیست؟ ...

چقدر خوشبختم، لایق نگاه توام
چقدر خوشبختم، «من» رفیق راه توام
چقدر خوب! فقط «من» میان اینهمه مرد
مخاطبِ خاص و مردِ دلبخواه توام ...

نگرد! کیف پر از گریه‌های شخصی ماست
به گریه دست نبر! این صدای شخصی ماست
نیا جلوتر ازین مِه! به جاده پوزه نکش!
ادامه‌ی باران، ردّپای شخصی ماست ...