شعر حاضر همانند موجودی که پوست خود را هر چند صفحه یک بار می کند ، از لایه های تودرتوی معنا عبور می کند ، بی آنکه به خواننده اجازه دهد در ساحل معنای واحدی لنگر بیاندازد . این شعر نه در پی روایت است ...