پســـــر اگر شــــده بودم
پـــــدر جوان تر بود
و حال مادرم از این
که هســـت ، بهتر بود
عـــــــصای دست پدر ،
تکــــــیه گاه رویایی
پســــــر نــــماد
خـــدایان روزی آور بـــود
تمــــام زندگی ام
بی تکان تاب گذشـــــت
در آن حـــــیاط که سرتا سرش
مـشـجر بود
...

فرض ِ اول که نامه بنويسم ،
نامه ای عاشقانه بنويسم
نامه را با زغال ِ کم رنگی
روی ديوار ِ خانه بنويسم
فرض دوم : ته ِ دلت با غم ،
طبق ِ برنامه غمبرک بزنم
از همانجا برای گيسويت ،
نامه در رد ِ شانه بنويسم
...

شب بر شلال موي تو ترويج مي شود
بر روي گونه هاي تو تبليغ بامداد
اي اجتماع هرچه نقيض است در جهان!
منطق ولي به فلسفه ات دارد اعتقاد!
لب هاي تو حلاوت امن يجيب عشق!
چشمان تو تلاوت شيرين ان يكاد! ...

همه چيز است و هيچ چيزی نيست،
شعر، بی‌‌زندگی پشيزی نيست
شعر در من نبود و من بودم
من نباشم كه شعر، چيزی نيست
شعر را می‌‌شود كه ننويسم
ولی از شاعری گريزی نيست
...

از خودم مثل مرگ می ترسم ،
مثل ِ از زندگی شدن با هم
هیچ چی واقعاً نمی فهمم !
هیچ چی واقعاً نمی خواهم !!
دارم از اتفاق / می افتم ،
مثل ِ از چشمهای غمگینت
مثل ِ از زندگی تو بیرون !
می زنم / زیر گریه ات را هم ...

اینجا نشسته ام ونمی دانم...،
دردی شبیه درد شدن،سنتز
دستی به زندگی/ که نمی کردی/
در من/تمام شب نفست را کز
دریا وپیر مرد ،من وساحل،
دختر که سعی کرده خودش باشد
حسی شبیه سخت پریشانم،
تنهایی عمیق شب مارکز ...

تو قهرمان مني
چشم هات شمشيرند
و دستهات
تفنگ دو لول پرتيرند
دو تا پرنده وحشي
دو چشم حاکم وار
که برده هاي زيادي
به ان دو زنجيرند ...

حتما ً بهشت توي همين
جيب هاي توست
اصلا ً پل صراط همين
رد پاي توست
امشب فرشته ها
به خدا سنگ مي زنند
توبه ! ببین پنجره را ،
سنگ مي زنند ...

ساعت ۹درست پشت درم
رفتگر های سبز فسفری ات
سطل های زباله ی مشکوک
کیسه های سیاه بی هویت ...

آرام سر گذاشت برآغوش ِخوابمان
پایین که آمد از پله ها آفتابمان
تنها «خیال تختی» داریم و سَرتر است
از تاج و تخت های جهان، تخت خوابمان ...