هرازگاهی ما نگرانِ آینده یِ رومان می شویم، امّا کمتر پیش می آید دلواپسِ آینده یِ ژانرهای لازمانی چون شعر و دراماتیک بشویم. هارواردِ سال۱۹۵۰شاهدِ بحث هایِ دامنه داری در باره یِ سرنوشتِ رومان و تِرم هایِ شکست و فنا است. اما به واقع عمر این بحث ها به روزگارِ هِمینگوی، فالکنر، بِلو با نوشتنِ «ماجراجویی هایِ آگیه مارشل» و نورمان میلر می رسد. ...

هنوز ترکت نکرده ام
که در من می آمیزی
بلورین،
یا لرزان
یا مضطرب، زخم خورده از من
یا گمگشته در عشق
... ...

نمایشنامه نویس ،شاعر و رمان نویس اتریشی که از مهمترین نویسندگان قرن محسوب میشود در ۱۹۴۲ در گریفن متولد شد. بعد از اتمام دبیرستان ، رشته حقوق را شروع کرد و با اینکه ظاهراً در درسش موفق به نظر می رسید تحصیل را در نیمه رها کرد. ...

فرناندو سابینو (Fernando Sabino)، نویسنده و روزنامه‌نگار معروف برزیلی به سال ١٩٢٣ در „بلو“ برزیل به دنیا آمد. پس از تحصیل در رشته حقوق به شغل خبرنگاری روی آورد و به عنوان یک نویسنده و روزنامه‌نگار حرفه‌ای به کار پرداخت. به خاطر مقاله‌ها و گزارش‌های که در روزنامه‌ها منتشر می‌کرد، به‌عنوان وقایع‌نگار معروف „ریو“ شناخته شده است. ...

با واژه ها جهان را تسخیر میکنم
زبان مادری را تسخیر میکنم
اسم و فعل و نحو را
آغاز همه چیز را پاک میکنم
تا با زبانی نو
که موسیقی آب دارد و پیام آتش
...

در این شعر کوتاه انتسنز برگر با واژۀ سنگ بازی کرده است و بر عدم تطابق واژه بر همتای آن در واقعیت تاکید دارد . در خط اول از نام دادن به اشیاء حرف می زند و اینکه با نامیدن جسم تغییرکرده وماهیت جدیدی به خود می گیرید. در این هویت جدید کار بر می تواند آن را بر دارد، بر آن دراز بکشد یا پرتابش کند زیرا واژه به او تعلق دارد. هر نوع تصرفی در این واژه برای شاعر آزاد است. اما سنگ واقعی سنگین است ودر تعریف نمی گنجد و نه تنها در اختیار شاعر نیست ...

«محمد کردو» سال 1971 در سلیمانیه عراق متولد شده است. از سال 1984 نوشتن را به شکل جدی آغاز کرده. نخستین شعرش در 1988 منتشر شده و اولین دفتر شعرش سال 1991 به چاپ رسیده است. برای سه دوره جایزه دوم در نقد ادبی را از جشنواره گلاویژ نصیب خود کرده است. سردبیر ماهنامه ادبی هه نار « انار» و مسئول انتشارات«سلیمانیه» نیز می باشد. تا کنون دوازده جلد ...

هنگام دلتنگي‌ام،
گويهايي به خيالم مي‌آيند
از ياقوت كبود،
از فلز.
من خداوندگار سكوتم.
چرا سيماي شكافي
رنگ مي‌بازد در زير كنجي از سردابه؟ ...

هر ساعتی که بلند می شدی دری بسته می شد.از اتاقی به اتاقی می رفتند،دست در دست یکدیگر،اینجا چیزی را جابه جا می کرند،آنجا را باز می کردند.تا اطمینان یابند.زوج شبح وار . زن گفت:اینجا رهایش کردیم. مرد افزود:و همچنین اینجا و زن زمزمه کرد : بالای پله هاست و مرد گفت:و در باغچه.گفتند آرام.ممکن است آن ها را بیدار کنم.
...

پس تحفه‌ی ناچیز مرا
برای دلخوشی بپذیر:
این سینه‌ریز وحشی ِ خشک،
از زنبوران، که مرده‌اند
تا از عسل آفتاب کرده‌اند.
...