کارگران فصلی
گوشه‌ی میدان
آفتاب تنهایشان نمی‌گذارد
باران هم با شکوفه‌ها
همدردی می کند گاهی ...

صدایش از دالان قهوه‌ای که عبور کرد
اشیاء به پچ‌پچ افتادند
نزدیک‌تر که رسید
مجسمه‌ای چوبی ...

تکرار این‌که من بیایم
به این در
و تکرار این‌که تو بمانی
چه‌قدر این تکرار را دوست دارم

اما تکرار مردن‌ها ...

رفتن از یک جزیره
به جزیره‌ای دیگر
وقتی می‌رسیدم
نسیمی بودم
و تو
سبک‌تر از نسیم ...

یک روز را اگر می‌بخشیدیم
هر یک از ما
به ابراهیم
روزهایی که برای خودش می‌خواست
سرشار می‌شد
می‌گفت برای واژه‌ها
سر پناهی، چیزی می‌سازم ...

تو را برمی دارند
به بیابانی
در میانه‌ی خستگی‌ات
پرتاب می‌کنند
به اتاقی ...

ده پیراهن دارم
یکی می­ پوشم
یکی می­ پوشانم به همسایه
یک پیراهن به فتانه ­ی مجنون ...

ابراهیم رزم آرا 30 اردیبهشت 1346 در شهر ارومیه به دنیا آمد. فعالیت ادبی اش را در انجمن های ادبی آن شهر آغاز کرد. وی علاوه بر شاعری در حوزه های نمایشنامه نویسی ؛ بازیگری؛ کارگردانی نیز فعالیت داشت. او روزنامه نگاری فعال بود و در حیطه ی نقد دست به قلم بود. از وی مقالات و یادداشتهای منتشر نشده ای باقی مانده که توست همسرش خانم پروانه حسین خانی به دست چاپ سپرده شده است. ...