این چشم دریده تا به دیدن نرسید
این دست شکسته تا به چیدن نرسید
رفتم، رفتم... ولی نه! گویا ماندم
این جاده‌ی خسته تا رسیدن نرسید ...

در این فنازمان، در این فناترین
من و تو کاش می‌شدیم ماترین!
چقدر غم؟ چقدر درد؟ لطف کن
فقط کمی بخند ای شفاترین! ...

از بهمن ماه كم كم موهايش شروع كرد به ريختن. به سختي نفس مي كشيد. حتي از يادآوري هاي كوتاه هر روزه اش به نفس نفس مي افتاد. اما هرگز فراموش نمي كرد ...

چه حرف ها
كه نمي گذارند
در دهان اين سنگ ها
كه تازه از پشت كوه آمده اند !
حرف اين ساده دل ها را
نبايد جدي گرفت ...
از روي قبرها
سه تا يكي مي پريم و ...
...

بهترين فرصت بود
براي گردگيري كتابخانه
كتاب هاي شعر
كتاب هاي رمان
به خصوص مانيفست هاي ادبي !
پشت غبارها
زن را پيدا كرد
كنج كتابخانه ...

...

...