تهِ یه موزه‌ی تعطیل
ظرف کهنه‌ی سفالی
مثلاً منم یه گنجم
اسکناسِ زیرِ قالی ...

چشمای تو می‌تابن و مهتابیه ایوون
مهتابه که می‌پاشه از این پنجره‌ بیرون
با چشمکِ تو می‌پره خواب از همه چشما
چشمای من و پنجره و کوچه خیابون ...

از وقتی ردّپات
از کوچه کم شده
تیر چراغ هم
رو کوچه خم شده ...

می‎خواست مادرش را در آغوش بگیرد
دست نداشت
می‎خواست زن‎اش را ببوسد ...

می‌زنم از تنِ کلافه‌ام بیرون
پشت می‌کنم به پشتِ خودم
می‌گریزم از خودم به جنون
مشت می‌زنم به مشتِ خودم ...