ترانه ای از حامد اشرف زارعی

قرمزیش قایم نمی‌شه
دستی که تمشک می‌چینه
از هزارمتری می‌فهمه
هر کی عاشقو می‌بینه

لب تو باغ تمشکه
من دیگه رو شده دسّم
چی رو قایم کنم و از
چی دیگه باید بترسم

گوش بده صدای قلبم
یه ترانه‌ی قشنگه
هی داره می‌خونه با غم
که دلش واسه تو تنگه

از چی باید بگذرم تا
برسم به با تو بودن
تو یه دریایی و پاهام
مث ماهیای رودن

دست من تمشکو چیده
همه‌ی مردم می‌دونن
عشقمو مث یه آواز
توی گوش هم می‌خونن

از چی باید بگذرم تا
دستای تو رو بگیرم
اگه قرمز نشه دستت
قول می‌دم که من بمیرم

حامد اشرف‌زارعی