این نامه را برای خودم می‌نویسم
برای تکه‌های خودم
یا "ابد الآباد"ام
انگشت‌هایم را جاگذاشته‌ام روی پوست تن‌ات
یا "باد"ام پراکنده‌ام زخم‌هایم را در این سرزمین

...

عصر به‌خیر
چشم‌بادامی کافی‌نت‌های بی در و پیکر
که از خیابان‌های شلوغ
سر آورده‌ای ...

این فصل هم که بگذرد
به پایم پیر می‌شوی
پسرک ِمونالیزای ِلبخندهای ِبی برو برگرد ...