انجیرها
کال
طعم ستارگان خاموش را می‌دهند
طعم میلیون‌ها سال نوریِ مانده در دهان
خاک
غبارها
و دودهایی که شهر را
تصرف کرده‌اند.

با موهای آتش گرفته‌ام در بادها می‌دوم
چون شاعران دیگر زمین
زیر لایه‌هایی از سنگ و صدا
 نفس می‌کشم ...

در شهر تاریکی ها نشسته ام
به آواز نخستین پرنده ی جهان فکر
می کنم
به راستی
چه کسی طنینش را شنیده ست؟ ...

فقدان، کشمکش‌های حیات و مرگ، عدالت، دوری و مهاجرت، سردرگمی و جایگاه انسان در برابر کائنات مضمون‌های مکرر در این شعرها هستند. ...

...