روح آرام ، روح غمگینم !
ای که شـعر آفریده ای با من
روزگارت چطور می گذرد ؟
به تـوافق رســیده ای بامن؟
رفت او ... این دلیل خوبی نیست؟
من تو را گاه با خودم ببرم؟
به همانجا که چندپیک شراب،
نیمه شب سر کشیده ای با من
...

پســـــر اگر شــــده بودم
پـــــدر جوان تر بود
و حال مادرم از این
که هســـت ، بهتر بود
عـــــــصای دست پدر ،
تکــــــیه گاه رویایی
پســــــر نــــماد
خـــدایان روزی آور بـــود
تمــــام زندگی ام
بی تکان تاب گذشـــــت
در آن حـــــیاط که سرتا سرش
مـشـجر بود
...