تو تصویری از من را به خانه آوردی که به اسم صدایت می‌کرد
ظهر با عطر برنج
صندلی خالی روبرویت را پر می‌کرد ...

در فاصله نخوابیدن با تو
بوسه
صبح روشنی است روى تنم
نگاه کن به آن طرف این لباس
ببین
آفتاب رنگ لبهایم را
مثل میوه های باغ سرخ تر می کند ...