چشم می بیند، پس برای همین ضروری است . تنها چشم است که زیبایی‌ را درک می کند. یک چشم انداز می تواند متقارن باشد، مخطوط یا متوازی، در همترازیِ بی نقصی با افق. اما همچنین می تواند نامتقارن باشد، کج و لجباز. مهم نیست، چراکه زیبایی از غریب ترین گذرها عبور می کند ...