چند روزیست
روزنامەها؛ دورند از کلام رود
لبریز؛ از رویداد زبانی اخگری
که کوچەهای جنگل را مرور می‌کند ...

سر بَرِ سرت گرم خون
در بستر ابرهایت
که پائیز در کوله‌هایشان...آلبومیست از جدایی
تنها من و تو...و خوشبختی تکرار می‌شود
در کوچه‌های صبح ...