تو به چراغ‌هایت عادت کن
من شمع‌ها را روزی
بیرون خواهم کشید
از آوارِ نذر و عشق
تو روشن نگه‌دار
همچنان که من گلوی شعله را
به دو انگشتِ دریغ، خواهم فشرد. ...

کنارتر از هر چه برادر
مرگ، خودش را به قالب تهي جا مي زند و درجا
زده ام به هيپنوتيزم و پاک کردن ...
در حافظه ام مسجد و قبر ...

روز از روزنه‌ی عبوس خواب
نخ می‌کند سوزنِ خورشید را
به ساعتِ عصب
هشدارِ هشت
نقش چروک زندگی را ...

به آمدنت دری گشوده‌ام از بستگی
و هی سر ِ تنها را هی
تنِ تنها را
هی به دیوار می‌کوبم باز شود در ...