«تنهایی« یکی از بن مایه هایی است که همواره تأمّلات شاعران ایرانی را به خود اختصاص داده است امّا به تناسب دگرگونی شکل و محتوای شعر معاصر، این بن مایه مفهومی متفاوت یافت و شاعران معاصر به گونه ای دیگر ازآن سخن گفتند، این نوشتار به ارزیابی تأمّلات دو شاعر معاصر، نیما یوشیج و شفیعی کدکنی در این زمینه پرداخته است و در پایان نشان می دهد که مفهوم تنهایی در اشعار آن ها تنها بیانگر بعد فردی شخصیّت آن ها نیست بلکه روح واقع گرا وانسان اندیش آن ها را نیز در خود انعکاس می دهد. ...