شعری از نفس موسوی
تاریخ ارسال : 30 آبان 05
بخش : شعر امروز ایران
شب
یک تکه از مرا
جویده بود
وُ
شهر
از جای دندانهایش
نفس میکشید
من
در جیب پیراهنم
یک مشت راه نرفته داشتم
و دستی
که به هیچ دری نمیخورد
آنسوی کوچه
ایستادهام
تاریکی
دست تکان میدهد
کسی
از تهِ چاهی
که شب
در من کنده است
روسری میفرستد
برای ماه
| لینک کوتاه : |
چاپ صفحه
