شعری از نصرت الله مسعودی
تاریخ ارسال : 30 آبان 05
بخش : شعر امروز ایران
جنون وُ خط قرمز!
رودم
با جاریِ برنگشتنها
و گریختهام از تاریکی هزار لایهی ابر.
جنون را نه خطی هست
و نه نقطهی پایانی.
و میخوشد از بوسهای
که از به ناگهانِ بی کسی اتفاق افتاه است.
این حرفِ بی حریف را
با نازِ نیلوفر و خطِ آفتاب
بر دلتِ باحوصلهی کولیان
سوزنکوب کن
و در ساحلی که هر دواَش نمیدانیم
منتظر کسی باش
که رنگ ِترانهاش را
از گلِ دامنِ هوا گرفتهی کولیان
چیده است وُ
رویاهایش
همیشه طعمِ طولانیِ بوسه دارند
در تاریکی وُ صداهای مبهم
| لینک کوتاه : |
چاپ صفحه
