شعری از نسرین حزمی

شمع 
آن‌طرف قاره 
از زبان فارسی مدرن فوت می‌شود 
که بگوید 
به‌زعم پیامبر 
با انگشت اشاره 
در بی‌قرارترین مطلع 
کلاف سخن را  
از خلسۀ «آبلوموف» ربودم 
تا در مغز استخوانی مبعوث شوم 

که بگویم 
ظل آفتابیم 
ریز، گرد نور 
ریزریز گِردگِرد  
بر انجماد گلو می‌باریم 

با کلمات کوانتومی  
در پیغام سروش 
مسیر باد‌ها را عوض کنیم 
تا جراحت «سال بلوا» را  
از گردن بشر ثالث برداریم