شعری از مهرداد مهرجو
تاریخ ارسال : 29 آبان 05
بخش : شعر امروز ایران
به یاد محمد زندی عزیز...

هر کجا که باشد
وطن
ماهی آب است
صبح سی مهر توی آشپزخانهی اجارهای
تنگ را روی میز میگذارم
کنار قبض برق و سیب گاززده مانده از قبل
و گلدانی با گلهای خشک
ماهی دور میزند
و دور میزند
و باز
با آن حافظهی سهثانیهای که میگویند
اولین بار است که دیوار را میبیند
چمدانم کنار در
که هنوز نیمهباز است
شش ماه از انتظارش میگذرد
که مادرم هربار از پشت خط میپرسد
برمیگردی کی
و در این بین
محمد زندی که روزها با شیمیدرمانی
در کار مدیریت انسانیت بود
میگوید پیش از انتشار
سقوط ایکاروس را روانه کن
تا مرور کنم
و من هنوز فکر میکنم کسی از ادامهی پرواز خبر ندارد
و همان شب که هانس زیمر از دوستیاش با نولان گفت
وقتی بال به بال کلاویهها میانستارهگانم میبرد
در سالن کنسرت فقط به بغلدستیام گفتم
دارم پر میگیرم
و یک آن حس کردم دیگر روی زمین نیستم
نبودم
که حالا آن دردِ در گلومانده رهایش کرد
به خودم که میآیم به شیشه نگاه میکنم
به نور که خم میشود با غبار از لای پرده
و اتاق را بزرگ و مواج میکند
مثل خاطرهای که نمیدانی
مال خودت است یا
پاک کردن اشکهایم
زیر لب به اشارهی فروغ زمزمه میکنم
شاید تمام شده
باشد باید برای روزنامه تسلیتی بفرستیم
پایان پرنده که نیست
دیگر چیزی نمیگویم
به مادرم پیام میدهم آب تنگ را عوض کردهام
هر کجا که باشد
وطن ماهی آب است
| لینک کوتاه : |
چاپ صفحه
