شعری از مریم میرزاخانی


شعری از مریم میرزاخانی نویسنده : مریم میرزاخانی
تاریخ ارسال :‌ 6 مرداد 05
بخش : شعر امروز ایران

 

 

 

 

سهره

 

عریان می‌دوم 
پابرهنه 
واژه‌ها 
روحم را می‌شکافند‌
و سهره‌ای در دامان 
آشیانه‌های جهان 
سینه‌ام را سرخ می‌کند 

رنج‌هایم 
در سطرها دفن می‌شوند
و نفرینی که با من به دنیا آمد 
بی‌فاصله 

نغمه‌های غمگین قبیله‌ای 
در گلویم خشکیده 
بگذار بی‌صدا شود 
کسی که زخم‌هایم را به استخوان رساند 
و سوختن را به من آموخت

   لینک کوتاه :

  چاپ صفحه
بیان دیدگاه ها
نام و نام خانوادگی : *
ایمیل :
URL :
دیدگاه شما : *
  کد امنیتی
کد امنیتی :