شعری از رضا علی اکبری

باشد، سکوت می‌کنم، از هر دری بخوان
هرجور خوب من، که تو راحت‌تری بخوان
آهنگ و سبک و لهجه تفاوت نمی‌کند
هم سنتی؛ لس‌آنجلسی، بندری... بخوان
کُردی به دف بکوب، جنوبی برقص و بعد-
عاشیق‌وار تار بزن؛ آذری بخوان
در گاهواره‌ی نوسانِ صدای تو
من بچّگی کنم، تو مرا مادری بخوان-
در «سووشون» کشته‌ٔ خود زار و هاااای‌هاااای...
من «یوسفم» بلات به جانم «زری» بخوان
«اقْرَأ بِاسْمِ» عشق که من سخت سردم است
ای بر لبت حرارت پیغمبری، بخوان
محض رضای هر که... نه! این بار خوب من
محض رضا، «رضای علی‌اکبری» بخوان