شعرهایی از خالد بایزیدی
تاریخ ارسال : 30 آبان 05
بخش : شعر امروز ایران
۱
گاهی در چشمان آبی مادر
ماهی بیشتر میدیدم
تا دریا
۲
هر چهار فصل گورستان
پاییز است
کاغذ ترحیم گفت و
با باد رفت
۳
«این شاعر کیست؟»
به زندهیاد نازنین نظامشهیدی
راستی این شاعر کیست؟
که آهسته و آرام
در قلب آسمان
پرواز میکند
تا عروج گمنامی نامش...
فوجفوج پرندهها او را
به نام میخوانند
شاهینها از دوش هم
بالا میروند
تا به او برسند
این شاعر کیست؟
که حتی زاغسارها نیز میخواهند
او را بشناسند
این شاعر نازنین است
شاعره ایران زمین است
که در پنجاهسالگی
متولد شد
و اکنون آن نوزاد پنجاهساله
همین روزها
برای اولین بنای کارگاه شعر دوباره
به خشت خواهد افتاد
۴
« سکوت قرن»
کاشههای تاریکی بال زمین
گردباد این قرن را میچینند
باد و بوران قرن
در هم شکستن عشق را برمیافروزد
و جسد ریختهی ستارگان را میتند
چراغهای آسمان میمیرند
هیبتشان در هم میشکند
داستانهای رنگینکمانیشان کور میشود
دختران مدرن شهر را
به موزهخانهها میفرستند
و بر سینههاشان ستاره نصب میکنند
گلها سقط میشوند
و ماه به گوشهای پرت میشود
آفتاب!… یخ میبندد
رازهای شبهای بیمانند
آیندهی خاک را بو میکنند
و دست بر دل قرنهای آشفته میآویزند
تکنولوژی را به عصر حجر بازمیگردانند
از تندباد!… پنجرهها را میبندند
و آدم را دوباره به بهشت برمیگردانند
آنگاه سالهای پشت خمیده
جسدش را به قعر دوزخ میسپارد
آهنگها هم با نغمهی رود
به قرن سکوت پا میگذارند
داستان… عشقهای سست و بیاساس
بازگشت جان هابیل
بنیاد دوبارهی اهرام
جنگ و آشتی
خیزش قلعههای میرنشین
و جنگ سرد و «پرسترویکا»
از خالی سفرهها برمیدارند
با پیوند عشقی تازه
به علامت سوالی بزرگ تبدیل میشوند
از نخست خانه
به فراگیری «دوست داشتن»میپردازند
برگ تبدیل به سیهی چردهیی در آواز در گلو خفه شده میگردد
اشتباهات بنیادی تاریخ را پاک میکند
و هستی پروانه میشود
و خیزش همانند گل خود را نشان میدهد
و سبدسبد گل را به ارمغان می آورد
………………………………………………………………
«پرسترویکا» اصطلاحی روسیست که به یک سری از اصلاحات اقتصادی که در ژوئن ۱۹۸۷ توسط میخائیل گورباچف معرفی گشت اطلاق میشود
| لینک کوتاه : |
چاپ صفحه
