شعرهایی از حسین رسول زاده
تاریخ ارسال : 30 آبان 05
بخش : شعر امروز ایران
۱
حتا میشد
بی تو
زندگی کرد و رفت و دور شد
خندید و خم نشد
با تو بود که
زندگی
رفت و دور شد
قبل از خواندن این شعر، لغات زیر را اصلاح فرمایید:
سطر اول؛
نادرست: میشد
درست: نمیشد
سطر ششم؛
نادرست: با تو
درست: بی تو
سطر هشتم؛
نادرست: رفت
درست: رفت
۲
دلتنگم اگر شدی
مرا
در کتابها
در خطوطی که زیر جملات کشیدهام
در شبی
نیمهشبی
یا که سپیدهدمی
در پرسهنگاریهای شبانهام
جستوجو کن
در آنها بنگر
غوطهور شو
و
به
این فکر کن در آن لحظات
که میان آن سطرها قدم میزدم
در شبی
نیمهشبی
یا که سپیدهدمی
چهقدر خوشبخت بودم
و این باید تسکینات دهد...
۳
«در سوگ زمین/ تو»
در
جنگلی آتش
همین لحظه
رودخانهای بیخانمان
که
ابری تهیدست آسمانش را گم کرد
و ملتی در جنگ درگذشت
من به نسل کلمهای
میاندیشم که در
مدرسهها زنگ زدند
کودکان در این بازی
زمین بازی خود را از دست دادهاند
به تو میاندیشم
که بی تو ماندهای در جنگلی همین لحظه در آتش
بیا کمی به این رودخانه آب بریزیم
به این باغچه
عطر بپاشیم
به این دریا موج بتابیم
بیا به این زمین
خاک
به این خاک
آب
به این آب کمی آب بریزیم
تو بی تو ماندهای و من از تو بی هیچ خاطره
اخترشناسان میگویند بهار از راه رسیده است
بیا به این بهار کمی گل بدهیم
من از تو بی تو
از یاد میروم
تنها خاطرهام از تو شعری بی منتر از توست
رودخانه آتش گرفته است
و این کلمااااات مات مانده دِه دِه دِ
کجاجاجاجاجاجاجاجاجاااااااااااااا ماندهام که
نمیشناسم سَم سَم این کلماااات را را
جهان هان هان عجب بنبستی شده ده ده دِ
به خودم بازمیگردد دَد دَد حرفهایم یم یم ی م
آهاااااااااای کسی سی سی صدایم را را را را
میشنود وَد وَد یا نه؟ نه نه نه نه نه
| لینک کوتاه : |
چاپ صفحه
