سه شعر از گراناز موسوی 

۱

نمی کشمت 

مبادا گورت را مثل دلم گم کنی 

اما جناغت را می شکنم

                           در خاطره های شدید 

مرا یاد و تو را فراموش 

                   کسب و کار من است

اصلا بیا از ارتفاع عشق بیفتیم

در سرزمینی که همه چیز به مویی بند است

اتفاق 

      عادت می کند به افتادن

۲

قصه ای برای گفتن نمانده
در خاموشی
مرزی میان آغوش کشیدیم
تمام نیروگاهای هم را زدیم
و کلاغ به خانه ش نرسید

۳

آمدم بگویم از یادم رفته ای 

اما جنگ آمد و 

دیدم داغ

لای جناغی که شکستی و بردی 

پشت نبودن 

             ندیدن 

                    نساختن

پناه گرفته و ورد می خواند: 

   - از عاشقی گفتن جنایت است