دو شعر از محسن‌ حسینخانی

۱
هر شب
 کنار هم می‌خوابیم 
هر روز 
تاریک‌تر بیدار می‌شویم
و «دوستت دارم»
حرف مشترکی
که  ندانستیم
چگونه بر زبان بچرخانیم

 انتظارمان از هم 
انتظار روشن شدنِ چراغ‌قوه‌ای‌ست
که در دلش 
دو باطری
 جا‌به‌جا خوابیده‌اند 

۲
درد در سینه‌ی من 
در رفت‌ و آمد است 

به آغوشم که می‌آیی 
به دریایی فکر کن 
با موج‌های خروشان 
که گهوار‌ه‌ی ماه می‌شود