حالا تو مرده‌ای و زمان می‌رود عقب
با نبش‌قبر خاطره، طوفان به پا نكن
تنها شدی، شبيه شبی پابه‌ماهِ بغض
ديگر به شانه‌های كسی اعتنا نكن ...

شبیه آس دلی، لا به لای دستانم
که می‌درخشی و من جز تو را نمی‌خوانم
تو حکم هستی و جز تو کسی نباید هم
در این قمار شبانه بپاشدم از غم ...