شعری از ایمان مومنی

نویسنده : ایمان مومنی
تاریخ ارسال : هجدهم اردیبهشت ماه ١٣٩٨


شنا در عمق شن

از خاکی که با باد رفت و
کویر را تنها گذاشت
چند دانه جدا کنم
برای روزهای تنهام.

اما این کویر آن‌قدر پوشیده
که اگر تا هزاره‌ی هزارم هم دربیاورد
هنوز پوشیده
و لخت اگر بشود
دیگر نیست.

کویر اما خود نیست است
خودش لباس خودش.

برای من
همین چند دانه کافی‌ست
در این چندگاهِ مانده
بر این ساعت شنی.


بازگشت