شعری از محمود محمدیان برگردان از کردی: ارسلان چلبی

نویسنده : ارسلان چلبی
تاریخ ارسال : نهم دی ماه ١٣٩٧


"برای رفیقی گمشدە"

شعری از: محمود محمدیان
برگردان از کردی: ارسلان چلبی (دانمارک)

 

ببخش مرا که نمیتوانم بگویمت

ببخش اگر

یک چای تلخ و پُکی از "مونتانا"

به هم نمیرساندمان

من به مانند قبل

خیابانهای خلوت را جار میزنم

و کندوکاو میکنم کلمات را

تو هم به دنبال انقلابی کوبیستی

رنگ را از رخسار شهر کِش رفتی...

اما نه من زبان حال آدمهای سه راه کارگر شدم

نه تو هم نقاشی خلاق شدی!

...

شاید خبری تو را نیابد رفیق!

فعلاً هیچ فرصتی ما را نمی‌یازد

هیچ رازی پنهانمان نمیکند،

حتی شعر هم نمیشناسد مارا...

کجایند بهار...زمستان...برگ...؟

قامت کدام زن تسکین را در دلمان بنوازد؟

زجه کدامین کارگر

نایمان را بگیرد!

بگوکدامین سرزمین فرصتی شود

که تک تک شعرهایمان شهید شوند

و اندیشه کوه

دچار تناسخ بیابان نشود...؟

...

دوباره"فرمانه"...

تق به زمین می‌افتم

اثر انگشت میشوم

تو هم امضا شو

و تراژدیها را تایید کن...

به جغرافیایی فکر کن

که دست هیچ دریایی به آن نمیرسد و تنها خون است

که می‌تازد

.....

به مساحت نفسهای مادرم،

شب بر روی پیشانیت شکوفه میزند

و هنوز هم به اشتیاق لرزش لبی

زندانها را میگردم.

تو درست میگفتی!!!

ما خسته­ایم و دنیا خسته و مرگ خسته تر،

چشمهایم بر جاده گشوده نمیشود

و این سفر است ما را به سخره گرفته...

****

 

 

 

"بۆئازیزێک که لێم ونه"

ببووره که ناتوانم ورد بۆت بدوێم.

ببووره که

چایەکی تاڵو مژێک مۆنتانا

کۆمانناکاتەوه...

من وەکی جاران

به شەقامەچۆڵەکان وەر دەبم و

وشەکان تاوتوێدەکەم،

تۆش به دوای شۆڕشێکی کووبیستی دا

رەنگت له روخساری شار بڕی...

بەڵام نه من بوومه زمانحاڵی ئەو مرۆڤانەی ٣ڕای کاریگەر و

نه تۆش بوویه

شیوەکارێکی داهێنەر...

***

رەنگه بێهەواڵبی هەڤاڵ!

هەنووکه

هیچ دەرفەتێک نامانپێکێ،

هیچ رازێک نامانشارێتەوه،

تەنانەت شیعریش نامانناسێ...

لەکوێن بەهار...زستان....گەڵا...؟

بەژنی کام ژن ئۆخژن له دڵمان بژەنێ؟

نرکەی کام کرێکار

بڕستمان لێببڕێ...؟؟؟؟؟

بێژه...

کام نیشتمان بلوێتا

دانەدانەی شیعرەکانمان شەهید بن و

رێبازی شاخ

تووشی دۆنادۆنی بیابان نەبێت...؟

***

دیسان فەرمانه...

من زرم دەکەومەزەوی ،

دەبمه پەنجه مۆر،

تۆش ببه واژۆو

کارەساتەکه پشتڕاست کەوه...

بیر له جوغڕافیایەک بکەوه

که دەستی هیچ دەریایەک نایگاتێو

هەر خوێنه نوێنەرایەتی دەکا....

***

به رووبەری هەناسەیەکی دایکم،

شەو به لاجانگتدا دەپشکوێو

ئێستاش... به ئیشتیاقی جمەی لێوێکەوە

بەندیخانەکان دەپشکنم.

تۆراستت دەکرد!!!

ئێمەشەکەتین و دنیا شەکەت و مرگ شەکەتتر،

چاو به رووی جاددەدا هەڵنایه و

ئەوه سەفەره گاڵتەمان پیدەکااا....


بازگشت