یادبود
شعری از بهرام اردبیلی

یادبود

شعری از بهرام اردبیلی

 

گلوگاهم را ببوس

آوازی که واپسین نفسش بر نیامد.

با می وزد

می وزد بر استوانه های آبی غلطان .

نجیب زاده شیرخواره

                  آه ... قژقژ داندانهایش

چه تنی داشت !

ورم کرده از حجامت « سوره »

شقیقه اش ،

                     در لحظه دوبار می زد .

 

آری

انفجار کره ای که با دهان باد کرده ایم

                                                 زمان اندکی می خواهد ،

                                                                                نوک سوزنی

سپیده دم است

نشسته ام و مرگ را معماری میکنم

دورتر –آنجا

جمجه ای می شکافد

                          با سرانگشتان نقره ای باد

لاشخوران

                  بیهوده بسوی فلق بال می زنند .

 

 

( برگرفته از کتاب " رهگذری در خواب پروانه ها"

نخستین مجموعه شعر بهرام اردبیلی

به کوشش میثم ریاحی  /  انتشارات بوتیمار / در دست انتشار )


بیان دیدگاه ها

نام و نام خانوادگی : *
ایمیل :
URL :
دیدگاه شما : *
 
کد امنیتی :