حلقه ي افق
شعری از بهرام اردبیلی

حلقه ي افق

 

 

1

 

سوار ،

با خنجري از ابريشم

عاج ، پيچيده بر ترمه ي برفي .

شمشادي كه بلند نيست ، مطول است .

 

 

2

 

بي گمان ،

تو براي مداواي انزواي من

مرگ را بايد در استوايي ترين قاره ي آفتاب

كه مشرق نوبنيادش را

از تكان ِكتفهاي گندمگون ِ من

                                        خواهد شناخت

                     از عزيمت ِ خود شرمگين كني .

 

 

3

 

نه ، نه ، نه ،

تو تنها اقاقياي يادبودِ مني

كه بخاطر مزار نروئيده اي .

 

 

 

4

 

تابوتي از مفرغ

كه در بارانها زنگ نمي زند و بر شانه ها

به سبكي ي ستاره ي ستواني روستازاده ست ،

در فرصت ِاين شمشاد

                           تشييع مي شود

              و با صفير ِ خاموش چشمي

                                مثلث تنهاييم بهم مي ريزد .

 

 

( برگرفته از کتاب " رهگذری در خواب پروانه ها"

نخستین مجموعه شعر بهرام اردبیلی

به کوشش میثم ریاحی  /  انتشارات بوتیمار / در دست انتشار )


بیان دیدگاه ها

نام و نام خانوادگی : *
ایمیل :
URL :
دیدگاه شما : *
 
کد امنیتی :