شعری از علی باباچاهی

ارتقاء

شعری از علی باباچاهی

 

لمس می‌کند وُ بو می‌کشد    شب و روزش را

                                      روز و     شب

سالکِ راه‌هایِ متواریِ در راه است

                                      روز و    شب

راه در ساقِ پاهایِ اوست            فکر نمی‌کند به رسیدن

منزل به منزل است رسیدن   همه را پشت سر گذاشته

                                                    روز و   شب

گاوِ زرد و    گلِ زرد    چه تفاوتی دارد برای او؟

باغچه را که بیل بزنی شمش‌های طلا را پیدا می‌کنی

                                   چه تفاوتی دارد برای او؟

شب‌های سترون  ستاره پرورند    باشد/ نباشند!

گوشی را برداشت    وَ فکر کرد به اسکلت‌هایی که اندک اندک

                                            جمع می‌شوند دور و بَرش

تفریق   جمع    متفرق    متشکل

                                    چه تفاوتی دارد؟

تنهایی  در جمع نیز قابل تفریق نیست

با چشم‌های مغولی    پوستِ حَبَشی     صورتِ چینی

                             مکالمه    ممکن است    ولی

دور و برت جمع هم که نشوند    ممکن است     ولی

 

معرفتی نیستم قصصی تذکره‌الاولیایی

ریگی که در کفش من است به یک / دو گرم طلای بدلی هم

                                       تبدیل نمی‌شود   بِشود/نشود!

راه    به اوراد و اذکار تازه     افسون تازه    روغن تازه ـــ

قربانی تازه نیاز دارد و    تقریباً    روز و   شب

حواس اشیا را پرت می‌کند کفشی که هنوز قدم در راه نگذاشته

                                                          بگذارد/ نگذارد!


بیان دیدگاه ها

نام و نام خانوادگی : *
ایمیل :
URL :
دیدگاه شما : *
 
کد امنیتی :