نگاهی به مجموعه شعرنیلوفر امانت چی (روزی در ونیز خودکشی می کنم) / نعمت مرادی

نویسنده : نعمت مرادی
تاریخ ارسال : بیست و پنجم مرداد ماه ١٣٩٣


نگاهی به مجموعه شعرنیلوفر امانت چی (روزی در ونیز خودکشی می کنم)

نقد از نعمت مرادی

 

ای روزت در روانشناسی تخیل درباره ماهیت نمادها چنین بیان کرده بود که از دیدگاه تازه ترین فرهنگ نامه ها بجای بازنمودها قراردادی یا پاره ای از مفاهیم – پنداشت ها – نگاره های هنرمندانه یا برخی از چندی ها عمل می کنند . با این برداشت می توان گفت نماد تقریبا همانند با نشانه ای است که برخی شاعران آن را چنین تعریف کرده اند ((چیزی که به کسی یا برای چیزی )) در برخی موارد یا فعالیت ها یاری رسانده با همین تعریف ژیلبرت دوراند باور دارد که نمادها برای بازنمایی آنچه اساسا نمی توانند همچون چیزی ادراک پذیروحسی درخیال بگنجد به کاربرده شده ونوعی بازنمایی است که معنای پوشیده ای را فاش می کند.

نمادها بخواطر توانایی در تجسم بخشیدن به چیزی که نمی تواند به بیان آید در حوزه نیمه آگاه (همانند نمادگرایی رویاها) در آثار سورتالیست های شاعر و نویسنده نشان داده می شوند .

در مجموعه شعر درروزی در ونیز خودکشی می کنم .نیلوفر امانت چی تقریبا در حالتی نسبی ازپس کارکرد نمادها برآمده است در شعر 23 و می دانم عصای موسی / حتما روزی به درد خیابان می خورد یا شعر 39 یا خاک هرز گاهی بوسیدنش بگیرد(-یا شعر 21 زندگی را بپوش )نمادها در شعر خانم امانات چی اغلب حامل های ذهنی هستند که جنبه های متفاوت احساس و اندیشه را بیان می کنند .

نمادها نه از آن جنبه کلاسیم و سنتی بل با تغییر و تبدیل به شکل مدرن تری در زبان اتفاق می افتند و نسبتا شرایط متفاوت و هویت دیگری را احراز می نماید .

شعر شماره ی 19 از درکه بدم آمد / کف اتاقم دمپایی شد / پاهایم بزرگتر و یا دربندهای پایانی این شعر از پنجره بدم آمد / شانه هایم / پله هایی برای خودکشی. پنجره یک نماد ضروری برای دیدن و در ارتباط با دنیای بیرون است ولی در این شعر حالا بخاطر روابط پیچیده زندگی مدرن پنجره جایگاه ویژه ای را به خود اختصاص داده است شاعر اینجا باور دارد پنجره نمادی است که می تواند به اندازه ی کافی او را به ژرفهای نیمه آگاهی ببرد تا رویاهایش را پنهان نکند بلکه برعکس جوهر معنایی اش را فاش کند .

انگار شاعر از نقش نمادها شناخت دارد و نقش ویژه ای را به آنها می دهد . من از تمام خودم / لخت آینه ها را در آورده ام شعر4 – از جمله اتفاق ارزشمندی که در این شعر افتاده است فضا سازی و اهمیت دادن به خلق آن  فضا در ساختار کلی شعر است .

این ساختار کلی در بطن خود ساخت های نمادینی دارد که برای مخاطب قابل ارزش است .

2- رابطه افقی و عمودی در ساختار کلی شعر یک ارزش نامیده می شود اما گسست ها و اغتشاشاتی که در شعر امروز دیده می شود و نبودن آن نخ نامرئی بین بندها طوریکه باعث چفت و بست این رابطه بشود در شعربعضی از شاعران امروز دیده نمی شود . به همین سبب دچار یک بهم ریختگی ذهنی و گفتار پریشی شعری میشود . که این اتفاق در بعضی از شعرهای این مجموعه هم می افتد درست است که شاعر به فراخور شعرش وانتخاب واژه ها و با توجه به ساختار ذهنی اش زبان – غالب یا تصویر یا نماد را می سازد و حتی در اشکال ذهنی اش نظیر واج آرایی در بعضی از شعرها تکرار والتزام و حتی ایهام که نوعی صنایع ادبی محسوب می شوند استفاده می کنداما آن تصویر نهایی را در ذهن خواننده که برگرفته از همان رابطه ی افقی عمودی -هم از لحاظ ساختار فرمیک و از لحاظ ساختار مفهومی تثبیت نمی کند تاذهن مخاطب میان ده ها تصویر سرگردان شودمثل شعر17 اما این اتفاق در شعرهای پایان مجموعه که شعرهای کوتاهی هستند نمی افتد در شعرهای کوتاه به نسبت این رابطه حفظ می شود مثل شعر55پروازهای ساده رابرمی دارم/وبجای آن هواپیما می کشم / آهن.آهن را جذب می کند.    


      چاپ صفحه


بیان دیدگاه ها

نام و نام خانوادگی : *
ایمیل :
URL :
دیدگاه شما : *
 
کد امنیتی :
 



ارسال شده توسط : ولی زاده
آدرس اینترنتی : http://meykhosh.persianblog.ir

آفرین آفرین