دو شعر از ویدیا / برگردان : عباس صفاری

نویسنده : عباس صفاری
تاریخ ارسال : بیست و نهم اسفند ماه ١٣٩٢


دو شعر از ویدیا

برگردان : عباس صفاری

در ترجمه های غربی غالبا از ویدیا به عنوان سو فوی هند نام می آورند.

شهامت او در رک گوئی و بیان عواطف و آرزوهای زن هم عصرش بی نظیر است.

    *    *    *

سر نوشت بی رحم است

و کوزه گری ماهر

که با شتاب می گرداند

چرخه ی اضطراب را

و می زداید از زندگی

شور بختی را به مانند یک قیچی

اکنون که قلب مرا

به مانند مشتی گل

خوب مالیده است

آن را به روی چرخ

به گردش در می آورد ،

چه چیزی قرار است بسازد

خدا می داند.

 

=============

    *    *   *

 

ابرهای سیاه

از هر جهت بر آمده

و آسمان را پنداری

آتش و مه

متلاطم کرده است

خاک سیاه

از میان سبزه های کلاف شده

گل های سفیدش را می شکوفاند

وقتش رسیده است

که در کنار هم بنشینیم

بگوئیم ، تناول کنیم و عشق بورزیم

هر کس که محبوبش او را

ترک کرده است

به سرای مردگان خواهد رفت.


      چاپ صفحه


بیان دیدگاه ها

نام و نام خانوادگی : *
ایمیل :
URL :
دیدگاه شما : *
 
کد امنیتی :
 



ارسال شده توسط : علی بصارتی
آدرس اینترنتی : http://

بسیار عالی کار شده. من خیلی پسندیدم