معرفی کتاب "شکل چندم از منی" سروده جواد قاسمی

نویسنده : جواد قاسمی
تاریخ ارسال : بیست و یکم اسفند ماه ١٣٩٠


شکل چندم از منی

انتشارات بوتیمار    1390

قیمت : 2500 تومان

" شکل چندم از منی " مجموعه ای از جواد قاسمی است که در برگیرنده 43 قطعه از شعرهای آزاد او در 51 صفحه می باشد که انتشارات بوتیمار آن را به نحوی شایسته در ادامه سری جدید انتشار مجموعه های شعرش تحت عنوان " مجموعه شعر معاصر " به زیور چاپ آراسته است .

 جواد قاسمی در " شکل چندم از منی "  که گویا نخستین مجموعه ی او نیز می باشد ظرفیت هایی وسیع از یک شاعر جسور را به رخ می کشد که می تواند در آینده ای نزدیک از خود یک چهره ی مستعد را به نمایش بگذارد .

چند شعر از همین مجموعه :

 

شعر شماره 3 :

هر روز در اثر انگشت حاضر می شویم

در تجمع کلمات      سوت و دست می زنیم

به خودمان که از کجای این سطر که اصل است افتاده ایم

که اسپ نداریم

 

سیاه پوشیده اند           کلمات        که سپیدیشان را ببیند

 

ما برای سیاهی همین خیابان ها هم خون دادیم

صنم و

مهشید و

و وهای دیگر

 

هنوز سیگارهای نکشیده و شعرهای ناگفته فراوانی داریم

 

مانده ایم چگونه به ریش خودمان بخندیم           که خنده بر هر دردی

درد می آورد

و نمی دانیم چرا از هر طرف که می رویم            به خودمان می رسیم

با تعارفی از چسپ زخم

                                                         ص 9

 

شعر شماره 6 :

                                                                                                    برای ساجده کشمیری

دماوند می شوی                     وقتی از کوه سخن می گویی

از تنهایی دستهایی که               هااا می شود

هااا             چقدر کلمات سردشان است

 

دارم به جهان کلمات تو فکر می کنم

دارم

دارم

دارم

دارم

دارم

دارم

دارم به هشت سال دارمت و یک عمر ندارمت فکر می کنم

 

کشم میری          نه       هر مز می رم

 

و صدای خنده تو که از صدای خنده کوه

                                      پایین

                                               می آمد

                                                                  ص 12

 

شعر شماره 13  :

سرخی همین و                  گیجی من              زده ام به متن

کلمات خانه امن من اند

 

می بینی              همیشه همینطور بوده از آن بالا که بیفتی

نیوتنی پیدا می شود         برای کشفت

تازه می فهمی که کشف نشده ای

 

گیجی من و          سرخی همین          کلمات را آوردند بالا

و هی به سرش می زند

که ددد دیدی توی مشتم بود

 

همیشه همینطور بوده         به سرت می زند

کلمات دور سرت می چرخند          و تو مشت می زنیشان

باز که میکنی           می بینی           نه نمی بینیشان

                                                                                   ص 20

 

شعر شماره 34   :

 

به انتشار لبهایت                  دست زده ام

بهتر است پیش از انفجار                   کمی کلمات را جابجا کنیم

و به این فکر نکنیم

که چرا هر وقت ماهیها را از آب می گیریم

می میرند

                                                                               ص 41

  


      چاپ صفحه


بیان دیدگاه ها

نام و نام خانوادگی : *
ایمیل :
URL :
دیدگاه شما : *
 
کد امنیتی :