داستانک هایی از نیما صفار

نویسنده : نیما صفار
تاریخ ارسال : شانزدهم مهر ماه ١٣٨٩



« تراژدي ِروزمرّه »

 

  ماهي به ساحل افتاد : ماسه اي ، صاف و ساكت ، بيگانه و با نور ِنقره اي در شب .

 

     و با مغز ِمايعش

 

                          فكر كرد

 

                           و مرد .

 

 

 

« جن بچّه ها »

 

 جن بچّه ها به باغ هجوم آوردند . ميوه ها را خورده نخورده ، هسته شان را تف مي كردند . جاي هر هسته ، در جا جن بچّة جديدي سبز مي شد . باغ را غارت كردند و به چريدن ِبرگها افتاده بود ند كه وقت شد . جن بابا ( بديهي است : از روي همان ابر ِهميشگي ) همه شان را هورت كشيد و به شكل ِيك جن ننة جديد بيرون داد . جن ننة قبلي ، پوسيد ، خاك شد و خزان شد .

 

 

 

دوستان »

 

 ظرف ِبرنج چپّه شد . رفتم براي خوردنش كبوتري بخرم . خريدم . دوستان ، من كه نبودم ، خوردندش . كبوتر ِديگري خريدم و يك مشت گندم .


      چاپ صفحه


بیان دیدگاه ها

نام و نام خانوادگی : *
ایمیل :
URL :
دیدگاه شما : *
 
کد امنیتی :