شعری از پابلو نرودا
ترجمه ی سعید جهانپولاد

نویسنده : سعید جهانپولاد
تاریخ ارسال : سیزدهم مهر ماه ١٣٩۶


√√  دوستت ندارم √√

دوستت ندارم
چنانکه نمک باشی یا گل سرخ یا سنگ « توپاز»*
یا غرش گرگنماها
که در آتش بیز ،
       خاموش می شود
عاشقت هستم
بنام همه آن چیزها
   که تاریکای خاصی دارند
که دوست داری
 بمانند همانگونه در راز
  در میان سایه و روح
دوستت دارم
شبیه گلی یا گیاهی
  که هرگزم شکوفا نمی شود
و اما روشنایی گلها را
 با  خود می کشد
شاکر عشقی از توام
       که عطری دلگشا را
          که از خاک برخاست وُ
   در پیکر تاریکم به زندگی نشست !!
دوستت دارم بی آنکه بدانم
از چه وقت و ُکجا وُ چگونه
         دوستت داشته ام
عاشقت هستم
بی  راز وُ
                     بی غرور
بخاطر این دوستت دارم
   چراکه هیچ راهی را
          باز نمی شناسم
از زمانیکه منی و تویی
                وجود نداشت
چه نزدیک است
        دستهایت
    وقتی روی سینه ام
                   آرام می گیرد
تا زمانیکه به خواب بروم
     این دستهای من ،
  درست پیش چشمان تو
                          می ایستد


از کتاب Essential Neruda
اشعار انتخابی پابلو نرودا



* توپاز ، سنگ درمانی و شفابخشی که معتقدند با بوسیله این سنگها که در انگشتر و سینه بند و غیره ، در صنایع دستی بکار می رود


      چاپ صفحه


بیان دیدگاه ها

نام و نام خانوادگی : *
ایمیل :
URL :
دیدگاه شما : *
 
کد امنیتی :