شعری از ﻓﺮﻧﺎﺯ ﻓﺮاﺯﻣﻨﺪ

نویسنده : ﻓﺮﻧﺎﺯ ﻓﺮاﺯﻣﻨﺪ
تاریخ ارسال : بیست و نهم اسفند ماه ١٣٩۵


او که لب ﻣﻲگذارد بر پوست و ﻧﻤﻲنوشدم
کجاست؟
از نقوش برجسته رد ﻣﻲشود
انگشتانش
ساغرم زمین ﻣﻲگذارد ساق
و در آهو ﻧﻤﻲماند
کجاست؟
که محو انعکاس خودش نیست
در ﺣﺒﻪهای مقطر چشمم
تر ﻣﻲکند لب و
ﻣﻲماند
در پرزهای چشیدن
که عشق
پاﻳﻴﻦتر از گلو
باران بسمل است
در ناودان


      چاپ صفحه


بیان دیدگاه ها

نام و نام خانوادگی : *
ایمیل :
URL :
دیدگاه شما : *
 
کد امنیتی :