دو شعر از علی باباچاهی

نویسنده : علی باباچاهی
تاریخ ارسال : ششم دی ماه ١٣٩۵


دو شعر از علی باباچاهی


"امضای یادگاری "

زیر همین چند سطر گل سرخ را امضا کن
و نام و نام خانوادگی اَت را هم بنویس
بیست و چند سال دیگر از این جا که می گذری
من که نباشم/ تمام حیاط را پوشانده ست
امضای یادگاری برای همینجور چیزهاست
چشم هایت را در آینه امضا می کنی
و دست هایت را در پنجره ای رو به غروب
                        برای بیست و چند سال بعد
من که نباشم قطار از سرعتش می کاهد
                                            اما نمی ایستد
تو به ناچار پشت همین چیزهای امضا شده/ پنهان می شوی
هوا را امضا می کنی/ و به جای چند سطر گلِ سرخ
                                         دود و سوت و
                                                     چرخ های قطار را

باید دوباره زاده شوی
حالا که بیست و چند سال گذشته ست
در بیست و چند سال بعد/ باید دوباره
اما افق های در سرعتِ قطار/ تعطیل است
شماره تلفنی هم در کار نیست
 شخصاً مراجعه کن
شماره پلاکی هم
من برمی دارم/ تو شخصاً سکوت کن
و نام و نام خانوادگی اَت را هم
و زیر چرخ های قطار
                   قطار از سرعتش می کاهد/ اما
تو باید
پشت چند سطر گل سرخ
پشت چشم های در آینه امضا شده

امضا همین که خشک شود
پشت سرِ عکس ها و عبارت ها
از رودخانه بگیر
                تا قطار که از سرعتش
                از پنجره های رو به غروب
                تا هر چه نمی دانی از کجا را پیدا می کنی
در بیست و چند سال بعد
مرا پیدا می کنی
شماره تلفنی در کار نیست/ افق های ناشناخته تعطیل است
من برمی دارم
تو شخصاً سکوت کن
(دی ماه 1374 )


"با چهره های مختلفی از تو "

به سمت چهره های مختلفی از تو می روم
که شناورند بر کف دست تو
و با تو جدا به خانه بر می گردم
با چهره های مختلفی از تو


خُب ، چه کنم با تو ؟
جز اینکه مجسم کنم خیابان های مختلفی را
و گوشه -کنار اتاق / باران های مختلفی را
و رعد و برق مختلفی را
                     (نترس
و قرارهای مختلفی را با اختلافِ چند دقیقه
                               با چهره های مختلفی از تو
چه کنم
خُب / چه کنم با تو ؟

صدا می زنم کسی را
با چهره های مختلفی از تو
هر چه دلم خواست / نمی گویم
و هر چه نمی گویی باور می کنم
با چهره های مختلفی از تو
پس ما جداً جدا شده ایم از جهان معمولی
از چهره های مختلف و معمولی
و می توانیم با اختلاف چند دقیقه
                       ظاهر شویم
                       در نقطه های مختلفی
و زنگ درِ خانه های مختلفی را
و همچنین / صدا بزنیم چهره های مختلفی را از تو

آخر سر اگر دلمان خواست / گم می شویم
                             در نقطه های مختلفی
آب می شویم که گم می شویم
عینِ جن که نمی دانی از کجا
                           (نترس!
و آنقدر گم می شویم که گم می شویم

و اگر خواستی البته همین ساعت
به محبوبه هایت نامه های مختلفی بنویس
ما که جدا شده ایم از جهان معمولی
کلمات هم که خسته نیستند
اما پشتِ چراغ قرمز منتظرند آنها
و روی گیتار هایشان که خم شده اند
با چهره های مختلفی از خودشان / آنها
(مرداد ماه 1376 )


      چاپ صفحه


بیان دیدگاه ها

نام و نام خانوادگی : *
ایمیل :
URL :
دیدگاه شما : *
 
کد امنیتی :