شعرهایی از اسماعیل نیکنام

نویسنده : اسماعیل نیکنام
تاریخ ارسال : بیست و دوم فروردین ماه ١٣٩۵


1

در امتداد بادها از کوه سرازیر میشوم

 به دور دست ها

به دشتهای پر از گیاه فکر میکنم فکر میکنم

 از اینجا به کجا بروم؟

بروم تا به هند برسم؟,

دست به شانه ی راج ها بگذارم

  میان لبخند خدایانشان برقصم؟

 یا نه.. به آند بروم

 بر فراز آکونکاگوا برای اِلبروس دست تکان بدهم؟

 یا که..

از کناره ی دانوب تا فرانک ها باله برقصم...

آه ,هیچ پیمبری مرا رقص نیاموخته است

 و هیچ معلمی نگفت

 چگونه قلب یک بالرین را میشود دزدید

 

2

به روی تو آوارها

 و به روی من آه وارها افتاده است

 با تو که در هر گوشه ی جهانی, در دردها برادرم...

 ما هردو به یک ماه دل بسته ایم

 ما هردو به دلگرمی یک خورشید نشسته ایم

 ما هردو به یک زمین عشق میورزیم ...

دستهای مرا بگیر

 تا قاره هایمان را بهم نزدیکتر کنیم.


      چاپ صفحه


بیان دیدگاه ها

نام و نام خانوادگی : *
ایمیل :
URL :
دیدگاه شما : *
 
کد امنیتی :
 



ارسال شده توسط : دی سی سی
آدرس اینترنتی : http://

حال مرا خراب میکند ان روزای لعنتی
عالی بود دوست من

ارسال شده توسط : علی برزو
آدرس اینترنتی : http://

خواندیم و لذت بردیم.

ارسال شده توسط : sahar
آدرس اینترنتی : http://

بسیار زیبا و دلنشین

ارسال شده توسط : منصور یال وردی
آدرس اینترنتی : http://

عالی اسماعیل عزیزم
مثل همیشه

ارسال شده توسط : حمیده
آدرس اینترنتی : http://

درووووود شاعر....
زیبا بود 🌹🌹🌹