شعر معاصر کردستان عراق

عبدالله په شیو

برگردان :

بابک صحرانورد

عبدالله په شیو از صداهای ماندگار و اصیل  شعر امروز کردستان عراق، سال 1946 در اربیل به دنیا آمد . اولین مجموعه شعر خود را با نام " اشک و زخم " در سال 1967 به چاپ رساند و تا کنون ده مجموعه شعر از او منتشر شده . په شیو جزو شاعران مطرح  نسل دوم کردستان عراق و از هم نسلان شیرکو بی که س و لطیف هلمت است. در سال 1973 به دلایل سیاسی از کشور خود خارج شد و هم ا کنون در کشور فنلاند به سر می برد . او در سال 1983 دکترای زبان و ادبیات کردی را از قسمت خاور شناسی دانشگاه مسکو دریافت کرد وهم اكنون به تدریس این زبان می پردازد .

شعر او سرشار از تصویرهای بدیع و آکنده از مولفه هایی چون زندگی ، عشق ، وطن ، غربت ، آزادی ، مبارزه ، عدالت خواهی و درخشش آهنگ های فراموش شده ی طبیعت پاک انسانی ست . زبان شعر او چون دیگر شاعران هم روزگارش پر طنین و کوبنده است و او با استفاده از این شكل زبان هر آنچه زشت، ظالمانه و غیر انسانی ست  می کوبد . عبدالله په شیو در شعر هایش رنج ومحرومیت ملتش را به تصویر می کشد چرا که شعری ست لبریز از تعهد به مردمش . خصوصیت عمده ی آثار او در این است که هم قشر تحصیل کرده و شعر خوان و هم مردم عادی به يك ميزان از شعر هایش لذت می برند، چرا که پژواک غمگنانه ی مصیبت های آنهاست . 

" اميد "

هنگامي كه

آن بالاها ، در قلّه ها

كولاك و سرما در درخت ها و بوته ها بیداد می کند،

غصه نخور – 

از ريشه، در درّه ها،

 گياه تازه و غنچه دار می روید.

                                                                             ترابلس – 1988

"  به یاد یک شبِ زمستانی ۱۹۷4- ۱۹۷3"

شنیده ای برف

آتش بزند شبی خاموش را،

پیرهنی از گل بدوزد برای شب،

عطر خوش خون را به جوش آورد ؟!

خاطره ای این چنین را به یاد دارم :

شب سردی از چلّه ی زمستان بود،

در گوشه ای، که بستر زمین و سقف آسمان بود –

با شعله ور شدن آزار دو جسم درهم تنیده

برف نیمه شب به چمنزار و میهن آفتاب مانند شده بود !  

                                                                           هلسینکی – 2006